١٨٦٢ - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بۡنُ عَبۡدِ الرَّحۡمَنِ الطُّفَاوِيُّ،
حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنۡ قَتَادَةَ، عَنۡ مُوسَى بۡنِ سَلَمَةَ. قَالَ:
كُنَّا مَعَ ابۡنِ عَبَّاسٍ بِمَكَّةَ، فَقُلۡتُ: إِنَّا إِذَا كُنَّا مَعَكُمۡ
صَلَّيۡنَا أَرۡبَعًا، وَإِذَا رَجَعۡنَا إِلَى رِحَالِنَا صَلَّيۡنَا
رَكۡعَتَيۡنِ. قَالَ: تِلۡكَ سُنَّةُ أَبِي الۡقَاسِمِ ﷺ. [صححه مسلم (٦٨٨)،
وابن خزيمة (٩٥١)] [انظر: ١٩٩٦، ٢٦٣٢، ٢٦٣٧، ٣١١٩، ٣٤٩٤].
1862. Muhammad bin ‘Abdurrahman Ath-Thufawi telah menceritakan kepada kami:
Ayyub menceritakan kepada kami dari Qatadah, dari Musa bin Salamah. Beliau
berkata:
Kami pernah bersama Ibnu ‘Abbas di Makkah, lalu aku berkata, “Sesungguhnya
apabila kami bersama kalian, kami salat empat rakaat. Apabila kami kembali ke
penginapan, kami salat dua rakaat.”
Ibnu ‘Abbas berkata, “Itu adalah sunah Abu Al-Qasim—shallallahu ‘alaihi wa
sallam.”